hye hye hye hye hye
bertalu-talu soalan yang diberikan oleh Shasha kepada Aiman , dan Aiman pula seakan-akan kaku dengan bicara Shasha , tiada jawapan yang mampu Aiman beri kepada dia , dia tahu dia memang silap , silap meninggalkan Shasha tanpa berita beberapa tahun yang lalu , hampir 8 tahun Aiman menghilangkan diri , puas Shasha mencarinya , hampir setiap hari Shasha menintiskan air matanya , begitu susah Shasha hendak melupakan ,
pada hari tu juga , Aiman tetap pergi meninggalkan Shasha keseorang ketika dalam hujan , bagaikan tiada hati perut , Aiman melangkah jauh pergi . Shasha pula yang seakan kaku dengan perlakuan Aiman bagaikan tidak percaya kejadian berlaku lagi setelah 8 tahun yang lalu , Shasha terduduk , menangis dan seolah-olah tiada nyawa lagi , begitu hebat penangan cinta pertama Shasha kepada Aiman.
sayang , sayang dah ok ? , bicara Puan Haryati kepada anak tunggalnya
mama , kedengaran suara Shasha dengan sayu .
kenapa dengan sayang , nasib baik aunty Maya terjumpa Shasha , risau mama kat Shasha ? , kata Puan Haryati sambil memeluk erat Shasha .
Shasha , tadi ada budak lelaki bagi surat dan patung ni , katanya untuk Shasha .
mama , mama , mama , mama , budak tu dah balik ke ?
sudah , kenapa ?
mamaa , i need some privacy ,
lalu Puan Haryati melangkah pergi meninggalkan anak gadisnya keseorangan dalam keadaan binggung .
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Dear Shasha ,
saya harap awak sudi baca surat saya ini , walaupon entry kali ni macam merepek , tapi Rafiu tetap nak readers tahu pasal cerita cinta fantasi kita , awak sebelum tu saya nak mintak awak sediakan tisu bebanyak , sebab saya tahu awak akan nanges bila baca surat ni , sedih tau surat ni . ok dah ambik tisu ? sila lap hingus awak tu dulu .
awak , ingat lagi tak macam mana kita jumpa dulu ? masa tu saya baru masuk daftar sekolah , bila sampai kat kelas baru tu , saya terus duduk belakang awak , masa tu kita buat taktau saja , sampailah satu masa saya rasa hidup dilimpahi dengan kemalasan sehinggakan saya memerlukan seseorang untuk menyalin kerja sekolah , teruk kan saya ? dan ketika itulah permulaan perkenalan kita , saya cuba mintak nombor awak dulu , masatu saya pikir awak ni boleh lah dijadikan bibik untuk menyiapkan kerja sekolah saya , akhirnya awak pon bagi nombor tu besertakan senyuman indah awak tu , maka bermula dengan mesej pertama kita , awak ingat kan ?
bila hari-hari mesej , bila hari-hari jumpa siapa yang tak jatuh hatikan , lagipon awak memang cantik putih , siap ada yang cakap muka kita hampir sama , tu pon sebab pakai cermin mata yang sama brand , warna dan bentuk , tu semua kebetulan , saat inilah , kita mula cari keserasian antara kita , bila nak exam kita belajar sesama , buat kerja sekolah sesama , malah hampir semua bende kita buat sesama , cuma nak berak jek lain-lain. sungguh indah waktu tu , sehinggalah kita tak sedar yang kita sudah nak habis spm , dan lebih tepat habis sekolah .
bila dah habes sekolah maka bermula lah kisah yang sukar saya gambarkan , seminggu selepas tamat spm , saya dapat kerja di sebuah kedai kasut , pada permulaan nya hubungan kita masih lagi ok , dan awak sempat bergurau dengan saya jangan gatal dengan perempuan lain . masa tu saya janji pada awak , saya janji saya tak cari lain , tapi saya tak mampu menepati janji saya .
lepas sebulan saya kerja , saya bertemu dengan Hairah , rakan sekerja saya , banyak saya habiskan masa saya dengan dia , kami saling bertukar cerita dari hal sekecik semut hinggalah sebesar gajah, saya senang dengan sikap dia , saya selesa dengan dia , sehinggalah saya tak balas mesej awak selama seminggu , dan awak pulak setiap hari telefon saya , akhirnya saya bosan dengan panggilan awak lalu saya menukar telefon saya , masatu saya sudah takk paham dengan sikap awak , awak seakan akan ingin mengongkong saya ! . saya seolah tidak bebas .
hari kian berlalu dengan laju , sehinggalah tibanya keputusan spm keluar , pagi tu saya rasa kurang selesa dengan diri saya , saya seolah olah takut hendak berjumpa dengan awak , saya takut hendak bertentang mata dengan awak dan apa yang perlu saya katakan pada awak , adakah saya perlu mengaku yang saya sudah .......... dengan dia beberapa hari yang lepas.
ye awak , silap saya . iman saya tak kuat , saya kecundang dengan nafsu serakah setan bilis yang menghasut saya , saya sudah terlanjur dengan dia selepas sebulan mengikat percintaan , saya rasa berdosa , saya rasa dunia saya seakan-akan gelap gelita , saya tak kuat untuk berhadapan dengan situasi sukar dalam kehidupan saya , sehinggalah kita bertemu 4 tahun lepas di tempat awak sambung belajar , masatu Hairah sudah di sahkan hamil 5 bulan , saya tiada pilihan melainkan melepaskan awak dan menikahi Hairah atas desakan keluarga , ini semua silap saya , silap saya .*kesat air mata .
saya tahu bila awak dah baca surat saya sampai tahap ini , awak dah menguap , sebelum saya tampar awak dengan tangan Azwan Ali better awak baca lagi ,
setelah bernikah 4 bulan , akhir Haikal dan Hailina di lahirkan pada jam 4.08 pagi di Hospital Kandang Kerbau . Hairah kena menjalani pembedahan untuk melahirkan mereka , saya lihat keseksaan yang dialami oleh Hairah , Hairah seakan tak mampu menahan kesakitan , kami hanya mampu mendoa dan bertaubat dengan kesilapan yang kami lakukan . Ya Allah , peritnya .
selepas seminggu kelahiran Haikal dan Hailina , Hairah telah di jangkitan kuman di bahagiann site operation , akhirnya dia disahkan septicemia , perlu hati saya pabila melihat keadaan dia , mungkin ini balasan saya terhadap awak . di saat hampir kematian dia , Hairah berpesan pada saya :
"hubby , sayang dah tak larat , nyawa sayang bagaikan telur di hujung tanduk kerbau , sayang tau silap sayang yang merampas hubby dari Shasha , dari sekolah dulu lagi , sayang sangat jeles dengan dia , sayang cuba dapatkan hubby dengan cara yang salah , hubby , sayang harap hubby dapat teruskan kehidupan denagn Haikal dan Hailina serta Shasha , harap hubby menyampaikan keribuan kemaafan kepada dia ,"
dan kerana itulah saya muncul kembali di pandangan awak dengan harapan awak dapat mengingati saya , saya tau cerita saya langsung tak sedap , awak buat-buat lah sedih , takpon buat-buat kelakar , k memang tak kelakar .
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
lalu pintu bilik Shasha terbuka , Shasha segera mengelap air mata nya , Shasha seakan-akan tekejut dengan kehadiran dua budak comel , pakaiannya sangat kemas , lalu salah seorang budak tu menarik tangan Shasha, diciumnya tangan Shasha , ketika sedang syok melayan perasaan dengan kehadiran dua budak comel tu , Aiman telah datang membawa sejambak ferrero rocher yang jumlah dianggarkan lebih 500 biji . lalu Aiman berkata :
sudikah awak menjadi ibu kepada anak-anak saya dan memberi adik yang baru untuk anak-anak saya ? sudilah lah eak ?.
psssttt : pengakhirannya boleh pikir sendiri , jari gua dah penat nak menaip , HAHAHA
TAMAT
bye bye bye bye
No comments:
Post a Comment